ενθύμιον μέρκελ

Μέρκελ αφιχθησομένης, Ροίδης Εμμανουήλ επίκαιρος καθίσταται!

Η θέσις των παρ’ ημίν πολιτευομένων πολύ ομοιάζει την των αυτοκρατόρων της Βυζαντινής Ρώμης, οίτινες προς κατάληψιν του θρόνου συνεμάχουν μετά Φράγκων, Τούρκων και Βουλγάρων, εις ους αυτοί τε και οι υπήκοοι αυτών επλήρωνον έπειτα λύτρα.

φραγκοτουρκοβουλγαρογερμανίς 
καλλίπυγος κόρη 

Η δική μου επιστολή στην Μέρκελ

Μουλάρα

Η Ελλάδα δεν έχει ανάγκη και δεν θέλει και δεν δέχεται τη βοήθεια κανενός, ιδιαίτερα τη δική σου. Εμείς είμαστε έθνος ανάδελφο. Το μόνο που απαιτούμε είναι, εσύ και οι υπόλοιποι του σιναφιού που θέλεις να εξουσιάσεις, να είστε εντάξει στις υποχρεώσεις απέναντί μας.

Να μας επιστρέψετε όσα πήρατε με τοκογλυφία και να μας αποζημιώσετε για όλα τα εγκλήματα (αστικά, ποινικά και πολεμικά) που κάνατε τα τελευταία 100 χρόνια. Και να σταματήσετε να πιάνετε στο στόμα σας το όνομα της Ελλάδας χάριν των παιχνιδιών εξουσίας που παίζετε.

Ανέραστη

Γνωρίζω πολύ καλά ότι στο σύστημα που μεγάλωσες, κάτι ανάμεσα στο κακό πρόσωπο της σοβιετικής και τον χιτλερισμό, ο θάνατος χιλιάδων ανθρώπων είναι απλά στατιστική. Όμως εδώ, στη χώρα που ο ήλιος φωτίζει γη και συνειδήσεις οι άνθρωποι δεν είναι νούμερα. Εδώ χαμογελάμε όταν το αισθανόμαστε, και όχι για να φανούμε ευγενικοί και κλαίμε όταν πονάμε δίχως να το κρύβουμε για να δείξουμε ανωτερότητα. Και όταν χρειαστεί είμαστε ενωμένοι για να συντρίψουμε σκουπίδια σαν και σένα.

Αγαπητοί, Αγγέλα και σινάφι

Πολλές φορές σας συλλογίζομαι και σας λυπάμαι για όλα εκείνα που δε χαρήκατε. Αν δεν ήσασταν τόσο άσχημοι, λειψοί κι΄ αδικημένοι ίσως να ήσασταν διαφορετικοί. Εύχομαι σε όλους σας να γνωρίσετε κάποτε τι σημαίνει άνθρωπος και φύση. Τι σημαίνει να τρως μια φέτα καρπούζι στην παραλία, το χαμόγελο ενός παιδιού, το παιχνίδι των δελφινιών ... Τι είναι ν΄ αγαπάς. Κι΄ ίσως μια μέρα σας μιλήσω και για τον οργασμό.

Δεν σας μισώ αλλά θα ήθελα να σας ρίξω από μία δυνατή μπουνιά. Εκτός από σένα Αγγέλα μου. Για σένα έχω,... μια κλωτσιά στ΄ αρχίδια.   

χάθηκα,... αν το βρείτε να μου το επιστρέψετε...

εντάξει, χάθηκα. για την ακρίβεια ψιλοχάθηκα.... σιγά μη σας έκανα τη χάρη να εξαφανιστώ. απλώς με έπιασε μια τεμπελιά άνευ προηγουμένου.

ψέματα λέω...

η αλήθεια είναι πως έγραφα κάτι, το οποίο δεν ήμουν σίγουρος αν πρέπει να το δημοσιεύσω...

και έχω φάει πάνω από δέκα μέρες στο ίδιο τεμάχιο να το χτενίζω, να του κάνω προσθετικές, λίφτινγκ... να το καλοπιάνω, να του λέω τραγουδάκια,... και πάλι να μην ξέρω αν πρέπει να το δημοσιεύσω ή όχι...

σκέψεις αντιφατικές. .... “άστο αυτό! μη το βάλεις στο μπλογκ. φύλαξε το για τη συλλογή με τα αδημοσίευτα”, ... “πέτα το! μάπα είναι! δεν ενδιαφέρει κανέναν.”

και κάθε φορά που αποφασίζω να το πετάξω, του ρίχνω μια τελευταία ματιά... και κάθομαι με τις ώρες να το χτενίζω. ... με τραβάει σα μαγνήτης... και να οι προσθετικές... να και μια νέα ιδέα κάπου στο τέλος του κειμένου που αλλάζει όλα τα δεδομένα... και πάλι απ΄ την αρχή....

και μόλις χτες μπήκα στον κόπο να το πλητρολογήσω....

και δεκαδύο φορές μέχρι τώρα βρέθηκε στον κάδο ανακύκλωσης μα δεκαδύο φορές, ούτε μία λιγότερη, επανήλθε για να συνεχίσει να με παιδεύει....

“ο πραγματικός συγγραφέας έχει το θάρρος να πετάει τα γραπτά του στα σκουπίδια.... δεν είναι δειλός... δεν είναι ρακοσυλλέκτης των ίδιων του των ιδεών...” κάπως έτσι με συμβούλευε ο αείμνηστος Ευάγγελος Κατσάνης. .. και μέχρι σήμερα ακολούθησα τη συμβουλή του δεκάδες φορές.

μα αυτό το κομμάτι έχει βαλθεί να με τρελάνει... θέλει όλο μου το χρόνο... θέλει να με στερέψει...

ίσως να μη φταίει αυτό. ίσως να είναι μια ανταλγική απασχόληση... μια σχιζοειδής αντίδραση... ένα ναρκωτικό ... μια εύκολη λύση στις δύσκολες μέρες...

και μόλις τώρα σκότωσα δυο κουνούπια που με ενοχλούσαν, διετάραξα τον παγκόσμιο ρυθμό και .... επιτέλους κατάφερα να το πετάξω στον κάδο ανακύκλωσης, ... να διαγράψω τα περιεχόμενα του κάδου και ...... ξέρει κανείς πως μπορώ να το επαναφέρω;

το χειρόγραφο το πέταξα χτές...

αν το βρει κανείς παρακαλώ να μου το επιστρέψει...

είναι κακογραμμένο με σβησίματα, προσθήκες και παραπομπές... σε κιτρινισμένο χαρτί με πορτοκαλί μελάνι και μιλάει για έναν τύπο που του άρεσε να σκοτώνει και θεωρούσε τις δολοφονίες τέχνη και είχε φιλοσοφική άποψη επί του θέματος αλλά τελικά έμαθε πως όλα αυτά ήταν στη φαντασία του και αυτοκτόνησε....

αν το βρείτε κάψτε το...

αν το βρείτε, βρείτε κι΄ ένα τρόπο να μου το δώσετε πίσω και ..... υπόσχομαι πως θα με ξεφορτωθείτε για τις επόμενες μέρες....

ολοκαίνουργιο υπουργείο

σύμφωνα με απαράδεχτα αποκλειστικές πληροφορίες του αρχισυντάκτη μας, η ίδρυση του "υπουργείου μετονομασίας υπουργείων και άρσεως υπουργικών αποφάσεων εάν αυτές επιτύχουν" αναβάλλεται επ΄ ολίγον επειδή οι συναρμόδιοι υπουργοί διαφώνησαν ως προς την ονομασία του.


υποψήφια υπουργός μετονομασίας και άρσεων, η κυρία νταλάρα δεμασχέζεις, εάν φυσικά αποτύχει στις δημοτικές


ζητούνται καλαί ιδέαι δι΄ όνομα υπουργείου,


παρακαλώ αφήστε τη συνδρομή σας κάτω απ΄ το χαλάκι


υ.γ.  ειδικά γι΄ αυτό το ποστ, το χαλάκι ονομάζεται "σχόλια"

Περί της εις την 7η τέχνη συμβολής της αξιεράστου Τζούλιας

Σενάριο: Ελλιπές. Παρά τις επικλήσεις της αξιεράστου, ο σεναριογράφος παρέλειψε να γράψει δυο τρεις περί πρωκτού αράδες.

Σκηνοθεσία: Ανεκτή για το είδος της τέχνης την οποία υπηρέτησε.

Σκηνικά: Λιτά και πρακτικά για την περίσταση.

Κοστούμια: Απέριττα και βολικά. Τα λεοπαρδέ υποδήματα της αξιεράστου δίνουν μια νότα Αφρικής, τα τατού παραπέμπουν στο Χάρλεμ ενώ το κόσμημα που κοσμεί τον κύκνειο λαιμό δίνει ένα κουλέρ λοκάλ και παραπέμπει στην Ερμού.

Φωτισμός: Καλός και κατανοητός.

Παίζουν κατά σειράν εμφανίσεως: η αξιέραστος Τζούλια, καμπανίτης οίνος, κιάλλος καμπανίτης οίνος, πεπροικισμένος μανδράχαλος.

Αντί κριτικής: Παρατηρών τα πλούσια υποκριτικά ταλέντα της αξιεράστου, ο καυλοπυρέσσον θεατής ανακαλύπτει κατ΄ αρχάς τα ευμεγέθη μεμέ καθώς και την πρόοδον της επιστήμης εις την της σιλικόνη χρήσιν. Εν συνεχεία θαυμάζει την ελαφράν κυτταρίτιδαν της καλιπύγου νεαράς καθώς και τους πλουσίους βοστρύχους οι οποίοι οφείλονται εις καλής ποιότητος εξτένσιονς. Τα χείλη του αιδοίου είναι πλούσια και σαρκώδη ενώ το αιδοίον αυτό καθ΄ αυτό είναι αχόρταγον και πρόθυμο να επιβεβαιώσει την ρήση «καλή διάθεση να υπάρχει και δέκα καλοί χωρούν». Η οπή του πρωκτού (κωλοτρυπίς κατά μίαν άλλην γραφην) δηλεί έτοιμη όπως θυσιαστεί εις τας της 7^ου τέχνης επιταγάς. Τα χείλη του άνω στόματος αποδεικνύουν τις ακάματες προσπάθειες της αξιεράστου και τας απειραρίθμους ανθρωποώρας προβών προκειμένου να επιτευχθεί η της πεολειχίας τελεία τεχνική. Οι γαλαζοπρασινοκιτρινοκροκομπλέ οφθαλμοί κοιτούν με χάρη την κάμερα κυρίως όταν δε θα έπρεπε να πράξουν τοιουτοτρόπως ενώ η παιχνιδιάρα γλώσσα κάμνει απίστευτους παιχνιδισμούς. Η έκπληξις της αξιεράστου οσάκις αντικρύζει την κάμερα αποδεικνύει, αφενός τον ισχυρισμόν της "δεν τόξερα που με τραβούν", αφετέρου την ασθενή μνήμη "ά! μια κάμερα κι ένας κάμεραμαν. α! μια κάμερα κι ένας κάμεραμαν..." Με άλλα λόγια, ... επαγγελματικοερασιτεχνικό πήδημα σε μία πράξη και τρεις στάσεις, αλλέγκρο μα νον τρόπο.

Με λίγα λόγια, ω υποκριτές, εγώ την είδα την ταινία ολόκληρη και όχι σαν εσάς τους Ιησουίτες που δήθεν δεν την είδατε μα την κριτικάρετε - ή σαν εσάς τους παλιομπαγασάκους που δήθεν είδατε ολίγον από και αηδιάσατε ενώ στην πραγματικότητα αυνανιστήκατε ασυστόλως και αμετροεπώς.

Ταύτα και παραμένω

Εσαεί απαράδεΧτος δόχτωρας του γιατρού

disclaimer: ο ανωτέρω διδακτικός επίλογος, απευθύνεται σε όλα τα φαλοκρατικά - σα και του λόγου μου - γουρούνια.

Υπάρχει άγιος βασίλης; ... επιμένει να ρωτά η κόρη μου ...

Φυσικά υπάρχει αγάπη μου. Όσο υπάρχουν άνθρωποι που νοιάζονται για τους άλλους, υπάρχει και ο άγιος βασίλης. Κάθε φορά που αγοράζεις ένα δώρο λιγότερο για σένα και με τα χρήματα που περισσεύουν προσφέρεις κάτι στα φτωχά παιδιά, ο άγιος βασίλης ξαναγεννιέται και υπάρχει.

Κατάλαβα! ... απάντησε η ψυχρή λογική των εννέα ετών. Δεν υπάρχει άγιος βασίλης!

κράτησα σημειώσεις

έφαγα όλη μου τη μέρα σε meeting με τον - εκ σιγκαπούρης - ευγενικό κύριο τσαν

σ΄ όλη τη διάρκεια της συνάντησης κρατούσα σημειώσεις

όταν επιτέλους η συνάντηση τέλειωσε, ο ευγενής κύριος τσαν έκανε μία υπόκλιση, έκανα και εγώ το ίδιο, και ο κύριος τσαν ανταπέδωσε οπότε ξανα-υποκλίθηκα και υποκλίθηκε κι΄ εκείνος και ξαναμαναυποκλίθηκα κι΄ εγώ και ...... μετά από δύο ώρες, υποφέροντες αμφότεροι από ελαφρύ λουμπάγκο, δώσαμε τα χέρια και του υποσχέθηκα πως θα μελετήσω τις εκ της συναντήσεως σημειώσεις μου και θα προωθήσω τις προτάσεις του στην διεύθυνση

όπερ και πράττω δια της παρούσης δημοσιεύσεως

μετά τιμής

ο δόΧτωρ του ιατρού

απαραδεΧτος

Άσμα ηρωικό και πένθιμο για ένα μπαγάσικο ντιμπέιτ

είδα εψές στον ύπνο μου τρομαχτικό ντιμπέιτ

και θέλησα να σας το πω, να είσαστε απντέιτ

ήτανε δύο γάιδαροι, που μίλαγαν με πάθος

χωρίς να λένε τίποτα χωρίς να κάνουν λάθος

και μάλωναν δίχως αιδώ σε ξένον αχυρώνα

τάχα πως αγωνίζονται τον τίμιο αγώνα

(ρεφραίν μετά συγχωρήσεως)

του θειού του ένας ανηψιός

κι΄ενός πατέρα κάποιος γιός

κλερονομήσαν κόμματα

κόμματα κι΄ ονόματα

ο ένας ήτανε ισχνός ο άλλος σα ταρτούφος

ο ένας ήτανε χαζός κι΄ ο άλλος ήταν μπούφος

ο ένας ήταν φαφλατάς κι΄ ο άλλος παρλαπίπας

ο ένας ήτανε φαιδρός κι΄ ο άλλος, ... λίγο “πίπας”

γκαρίζαν μ΄άψογη πειθώ τα ψέμματα που λέγαν

μιλούσαν βλέπεις άλλωστε, στα ζώα που αρμέγαν

(ξανά ρεφραίν μετά συγχωρήσεως)

του θειού του ένας ανηψιός

κι΄ενός πατέρα κάποιος γιός

κλερονομήσαν κόμματα

κόμματα κι΄ ονόματα

όλα τα κάναν επειδή

να είναι θέλαν αρεστοί

να τους θαυμάσουν οι αστοί

να γίνουνε πρωθυπουργοί

για νάχουν ξάπλες και φαί

νύν και αεί και εσαεί

¨¨¨¨¨¨¨¨¨

και μετά ξύπνησα ...

Και οι δύο γάιδαροι του άσματος που είδα στον εφιάλτη μου (το οποίο άσμα σημειωτέον, το τραγουδούσε εις άψεστον σκυλαδικήν γνωστή αοιδός και υποψήφια βουλευτίνα), ζητούσαν την ψήφο των ζώων επειδή λέει ήταν καλοί και αγαθοί και νοικοκυραίοι και πανέξυπνοι και ικανοί και φιλόζωοι και θέλανε λέει το καλό των ζώων, γι΄ αυτό τα ζώα έπρεπε να τους εμπιστευτούν.

Και μετά ξύπνησα ακόμα πιο πολύ, και άνοιξα τον ονειροκρίτη και έμαθα πως οι γάιδαροι του ονείρου μου ήταν μπροστότραγοι μιας αγέλης αρπακτικών τα οποία έχουν χέρια και πόδια υγιή αλλά κάθε τόσο βάζουν ένα γάιδαρο στη θέση του μπροστότραγου με σκοπό να πείσουν τα ζώα να τον ψηφίσουν για πρωθυπουργό ούτως ώστε τα αρπακτικά με τα υγιή χέρια και πόδια να τρώνε και να πίνουν δίχως να χρησιμοποιούν χέρια ή πόδια.

κάνει νύστα, ή εγώ νυστάζω;

Χθές το βράδυ μου τηλεφώνησε ένας φίλος, μπλόγκερ εκ των αγριοτέρων του είδους, και ζήτησε κάποιες τεχνικές συμβουλές. Επειδή στη βικιπαίδεια στο λήμα ημιμαθής έχουν τη φωτογραφία μου, του απήντησα με προθυμία και με έπαρση 25 καρδιναλίων και τον οδήγησα με σιγουριά εις τας οδούς της απόλυτης άγνοιάς μου. Μα στην προσπάθειά μου να αντιληφθώ τι ακριβώς ζητά, άνοιξα τούτη δω τη σεπτή πλην τίμια σελίδα και μ΄ έπΧιασε ένας νόστος ένα πράμα. Είδα και το τελευταίο ποστ με το οποίο ουδόλως συμφωνώ πλέον και μ΄ έπΧιασε ένα παράπονο.
- “Διατί ρε κόπανε εκτίθεσαι τοιουτοτρόπως εις το πολυπληθές κοινό σου;”, έτσι είπα γοερώς και πλαγίως απευθυνόμενος εμού του ιδίου. Και αποφάσισα να σβήσω το μπλογκ φορέβερ και να μεταθέσω το επόμενο ποστ εις τας καλένδας.
Σήμερα όμως λίαν της πρωίας, καθώς οδηγούσα το ξεσκέπαστο σαραβαλάκι ερυθρού χρώματος και χιλίων τριακοσίων κυβικών, πλησίασαν δύο νεαρές κοπέλες με ένα σκεπασμένο σαραβαλάκι κυανού αν θυμάμαι καλά χρώματος και απροσδιορίστων κυβικών, με σκοπό πονηρό.
“ Καλέ, πόσο πάει το σαραβαλάκι σας όπως είναι;” είπαν εις άπταιστον Ελληνικήν,
“Εάν εννοείται μετ΄ εμού του ιδίου, είναι ανεκτίμητον. Εις την αντιπροσωπίαν όμως θα το αγοράζατε με 18,000 ευρώ άνευ περιεχομένου”, απήντησα και απρόσεκτος καθώς ήμουν μου έπεσε η στάχτη του πούρου στο λευκό υποκάμισο. “Εάν όμως επιμένετε να λάβετε περιεχόμενον, διδάσκω 8 με 10 εις τα ιδιαίτερα διαμερίζματά μου. Και επειδή εισθε μόνον δύο ενώ εγώ θα είμαι μετά του Αλφόνσου, εσύ η ξανθούλα .... φέρε και μίαν συνάδελφόν σου”
”Είστε απαράδεκτος” μου είπαν οι κοπέλες και έφυγαν σπινιάροντας.
“Ευχαριστώ! Ευχαριστώ, που με αναγνωρίσατε!” πρόκαμα να απαντήσω με σεμνότητα। “Μπορείτε να με αποκαλείτε απλώς Δόχτωρα”, φώναξα δια να με ακούσον καθόσον είχαν απομακρυνθεί, και πατών το γκάζι κοντά στην περιοχή του Γκύζη, παραβίασα τον σηματοδότη πούταν κατακόκκινος। Τοιουτοτρόπως με σταμάτησε ένας καλός κύριος που στεκόταν στη μέση του δρόμου και φορούσε καπέλο απ΄ αυτά που παλιά είχαν στέμμα, και αυτός -καθώς αποδείχθηκε -με σκοπό πονηρό.
“Είστε απαράδεκτος” μου είπε. “Άδεια, δίπλωμα” μου ξαναματαείπε. Και συνέχισε τις γαλιφιές, μέχρι που με ανάγκασε να του δώσω αυτόγραφο σ΄ ένα χαρτί που είχε κόψει από ένα μπλοκάκι στο οποίο κάτι σημείωνε.

Έτσι λοιπόν αποφάσισα, να επιστρέψω εις τας ξυγγραφάς διότι μια που είμαι τόσο γνωστός και αγαπητός εις το κοινό μου, τι διάολο, θα φροντίσω η μέρα των 28 ωρών (τόσο διαρκεί η δική μου) να διαρκεί 29, να αφιερώνω και μια ωρίτσα στο μπλογκ, να μην αναγκάζεται ο πάσα και η πάσα εις να με ρωτά “πόσο πάει” ή να ζητά αυτόγραφο δια της κλήσεως για δήθεν παραβίαση του ερυθρόδερμου σηματοδότου.

Ταύτα και παραμένω
ΑπαράδεΧτος
και
Δόχτωρας
... του γιατρού όμως.

απεργία και μποτιλιάριζμα. (μια υπερπαραγωγή της "δοχτωρφίλμς επε")

Παλαιό Φάληρο – Πανόρμου ίσον δύο ώρες και ένα τέταρτο. Να τ΄ αφήσω;
Με γκάστρωσαν με τις απεργίες τους. Μόλις γεννηθεί – αν είναι αγόρι – να θυμηθώ να μη ξεχάσω να τηλεγραφήσω στον πολιτικάντη της γειτονιάς μου.
«Εγεννήθη άρρεν στοπ. Κρατήσατε θέσιν Ο.Λ.Π. ή ΔΕΗ ή ΕΥΔΑΠ ,..έστω Υπουργείο (εντός πρωτευούσης) στοπ.»
Ο ευρών έστω και ένα ιδιωτικό υπάλληλο να απεργεί, αμοιφθήσεται. (.. ο δε υπάλληλος απολυθήσεται)
Μήπως το ιερό δικαίωμα της απεργίας δεν έχει ακόμα θεσπιστεί στον ιδιωτικό τομέα;
Ο μπροστινός μου λες να κοιμήθηκε; Αφού τα άλλα αυτοκίνητα προχώρησαν τουλάχιστον δύο μέτρα! Αυτός γιατί μένει ακίνητος; Μπας και πέθανε;
Οι δημόσιοι έχουν το προνόμιο της αποκλειστικότητας (μία είναι η ΔΕΗ, και Εφορία... είναι μόνο μία). Έχουν και κάτι που δεν το είχαν ούτε οι βασιλιάδες την εποχή που,…. “droit di signor” κι΄ έδερναν. Τη μονιμότητα.
Μήπως ν΄ ανοίξω ένα υπαίθριο σαντουιτσάδικο; Ένα στα δέκα αυτοκίνητα να πάρει από ένα ανάμεικτο, …επί 20 λεπτά κέρδος έκαστον ,…του κόσμου τα λεφτά!
Τότε – την εποχή του άνακτος (μη χέσω) – ήταν σφουγκοκωλάριοι της αυλής. Σήμερα τεμπελχανάδες του δημοσίου που τρέφεται απ΄ τους πολιτικούς που τα παίρνουν απ΄ τον ιδιωτικό τομέα που κλέβει τους πάντες και οι πάντες ψηφίζουν τους πολιτικούς, που διορίζουν σφουγκοκωλάριους, που τα παίρνουν απ΄ τον ιδιωτικό τομέα, που κλέβει τους πάντες, που …. (αυτό το σταμάτα ξεκίνα στη κίνηση της Συγγρού με πειράζει. Να θυμηθώ να το κοιτάξω. Τόσους γιατρούς έχω φίλους, δε θα βρω ένα απεργοσπάστη;)
Μπα δεν! Το σαντουιτσάδικο δεν έχει προοπτική. Καλύτερα ν΄ ανοίξω μπαράκι του δρόμου. Τεκίλες, βότκες και άλλα ζουμιά…. Ένα στα είκοσι αυτοκίνητα να πάρει Ιωάννη περιπατητή, …επί ένα ευρώ κέρδος ανά πλαστικό ποτήρι με παγάκια και ξηρόκαρπα, ….κονόμησα!
Το αυτονόητο στον ιδιωτικό τομέα, δηλαδή η αποδοτικότητα ως αντάλλαγμα της προαγωγής ή έστω της μη απόλυσης, για το δημόσιο είναι ιστορία με εξωγήινους. Εκεί προάγεσαι με τα χρόνια. Εκεί για να σε διώξουν πρέπει να σκοτώσεις τη μάνα σου αδικαιολόγητα και να μην έχεις άδεια οπλοφορίας.
Θα το κλείσω το μπαράκι. Καλύτερα να το γυρίσω στο εμπόριο. Μίνι τηλεοράσεις για αυτοκίνητα, μασαζιέρες για καθίσματα και τα τοιαύτα. Ένας στους πενήντα να ψωνίσει …επί δέκα ευρώ κέρδος, ….πλούτισα!
Είναι τυχαίο που οι περισσότεροι διευθυντές του δημοσίου είναι κρετίνοι; Ουδόλως! Τόσα χρόνια περίμεναν να διαδεχθούν τους προηγούμενους (κρετίνους). Άλλωστε είναι γνωστό. Για να γίνεις ηγούμενος, πρέπει να σε πηδήξει ο προηγούμενος.
Τελικά απεργούν οι απεργοί; Γιατί; Ποιοι; Μέχρι πότε; Πόσοι;
Μήπως να παρατήσω το εμπόριο και να γίνω δημοσιογράφος; Οι συσκευές μασάζ αποδίδουν τόσα όσα οι ειδήσεις σε κίτρινο αμπαλάζ; Αν κάνω και εγκβιαζμούς πειράζ;
Μήπως ο επόμενος εμφύλιος ξεσπάσει ανάμεσα σε ιδιωτικούς και δημοσίους υπαλλήλους;
Αυτός ο μαλάκας που με έκλεισε είναι ιδιωτικός που πάει στη δουλειά του, ή δημόσιος που πάει για ψώνια στα μαγαζιά που δουλεύουν οι ιδιωτικοί;
Το ιερό δικαίωμα στην απεργία είναι ιερότερο απ΄ το ιερό δικαίωμα στην εργασία;
Είναι οι απεργοσπάστες κακά παιδιά ή μήπως οι απεργοί είναι φοβισμένα παιδιά που δε τολμούν να γίνουν απεργοσπάστες;
Μέχρι πότε θα μου σπάνε τ αρχίδια;
«Μπιιιιπ! Μπιιιιπ! Κάνε στην άκρη ρε μόνιμο ζώον. Τη μονιμότητά σου μέσα…. Το αριστερό είναι για μας τους ιδιωτικούς ρεεεεεεε! »
Σίγουρα πρέπει να το κοιτάξω……

Υγ. Ξέρω, ξέρω. Είμαι φασιστόμουτρο και εχθρός του λαού. Ποιανού λαού; Του δημόσιου ή του ιδιωτικού; Του εργαζόμενου ή του βολεμένου; Του ταλαιπωρημένου ή του δυνάστη; Οι πολιτικοί είναι παιδιά του λαού; Φταίω εγώ που θέλω να τους διακορεύσω τη μάνα και τον πατέρα που τους έκανε;
Μετά τιμής,
ΔρΑπαράδεκτος, επιχειρηματίας.

Πλερωμένη Διαφήμηση: (Πωλούνται σάντουιτς / ποτά / τηλεοράσεις / ειδήσεις αρίστης ποιότητος και άλλα τιμαλφή. Ωράριο: 8-10 π.μ.  Συγγρού, 10-12 π.μ.  Αμαλίας,  12-2 μ.μ. Κηφισίας ψηλά)

υψιλονγάμα.   η ανωτέρω υπερπαραγωγή είχε παρουσιαστεί στην παρούσα σκηνή  τον Μάρτιο του τρέχοντος έτους εν μέσω απεργιών.  ήτο άρα ρεπορτάζ.

τώρα ξαναπροβάλεται - στην παρούσα οθόνη -  ως έργον προφητικόν.   και αυτό επειδής η παραγωγή- η  "δοχτωρφίλμς επε" - προβλέπει ότι εντός ολίγων ημερών θα γίνει χαμός (μπαράζ απεργιών θα είναι το αγαπημένο κλισέ των τελάληδων που θα μας ζαλίζουν τα ούμπαλλα).

Ο Χαρδαβέλας με έβρισε (με διαολόστειλε)

Είπε στη εκπομπή του (11/3/08)
-"Μη μου πει κανείς ότι λαϊκίζω, θα τον διαολοστείλω".

Να του τραβήξω μια αγωγή για εξύβριση ή να δώσω τόπο στη οργή;

Ιδού η απορία.

Παραπληροφόρηση

Σιβηρία το κέντρο της Αθήνας। Μη βγαίνετε απ΄ τα σπίτια σας. Έτσι λένε τα κανάλια।

Τι λέτε ρε χλεχλέδες; Έχετε πάει ποτέ στη Σιβηρία; Καμία σχέση.
Φυσικά για την κατάσταση στους δρόμους φταίει το ΥΠΕΧΩΔΕ, η Νομαρχία και οι Δήμοι. Επίσης φταίμε όλοι εμείς που δεν έχουμε αλυσίδες (παρότι μας χρειάζονται εδώ που τα λέμε….). Πάνω απ΄ όλα φταίει η φύση! Φυσικά, κάποιος πρέπει να φταίει. Αλλιώς τηλεθέαση γιοκ.
Μάθαμε λοιπόν για τη φύση τα ακόλουθα:
Η φύση είναι α. σκληροπυρηνική κομουνίστρια (…..Σιβηρία έγινε η Ελλάδα), β. εξτρεμίστρια (ακραία καιρικά φαινόμενα), γ. ανάλγητη (αλύπητα χτύπησε ο χιονιάς…..), δ. δολοφόνος (..πέθανε απ΄ το κρύο το κοριτσάκι με τα σπίρτα) και φυσικά ε. σπάταλη (… ξόδεψαν τα μιστά τους σε πετρέλαιο και κούτσουρα για το καλοριφέρ οι κάτοικοι της πόλης μας …)
Τι λέτε ρε άσχετοι; Τι πληροφορίες είναι αυτές που εκτοξεύετε; Βλήτα! Έ Βλήτα.

Η υγιής απόφαση της ημέρας είναι να γράψουμε τους τελάληδες της τουβούλας και βγούμε στους δρόμους να απολαύσουμε το χιόνι. Που θα ξαναβρούμε ευκαιρία να το σκάσουμε απ΄ τη δουλειά χωρίς να κάνουμε απεργία; Που θα ξαναβρούμε το κέντρο της Αθήνας ελεύθερο χωρίς διαδηλώσεις;

Ζήτω τα ακραία καιρικά φαινόμενα.
Είπον.

Νέο συλλεκτικό προϊόν!

Φυλάξτε τις πλαστικές σας σακούλες. Θα γίνουν συλλεκτικές! Ιδιαίτερα αυτές που έχουν επάνω τους φίρμες από σούπερμάρκετ.

-----
Aπό την 1η Ιουνίου (και μετά από ενάμιση μήνα πιλοτικής εφαρμογής) και για πέντε χρόνια - αρχικά- θα αποσυρθούν οι πλαστικές σακούλες από εννιά μεγάλες αλυσίδες σούπερ μάρκετ της Αθήνας που τροφοδοτούν το 80% των καταναλωτών της πόλης. Χθες στο δημαρχιακό μέγαρο υπεγράφη το μνημόνιο συνεργασίας μεταξύ του δημάρχου κ. Νικήτα Κακλαμάνη και των επιχειρήσεων που ανταποκρίθηκαν στη δημοτική πρωτοβουλία και δέχτηκαν να αντικαταστήσουν σταδιακά τις σακούλες τους. Πρόκειται για τις εταιρείες Α. Β. ΒΑΣΙΛΟΠΟΥΛΟΣ Α. Ε., ΑΤΛΑΝΤΙΚ ΣΟΥΠΕΡ ΜΑΡΚΕΤ ΑΕΕ, ΑΦΟΙ ΒΕΡΟΠΟΥΛΟΙ ΑΕΒΕ, BAZAAR A. E., ΓΑΛΑΞΙΑΣ, CARREFOUR ΜΑΡΙΝΟΠΟΥΛΟΣ Α. Ε., DIA HELLAS A. E. ΓΕΝΙΚΩΝ ΠΩΛΗΣΕΩΝ ΕΜΠΟΡΙΚΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ, MY MARKET της ΜΕΤΡΟ ΑΕΒΕ και ΣΚΛΑΒΕΝΙΤΗΣ Ι. Σ. ΑΕΕ.
-----


Επιτέλους γινόμαστε Ευρώπη.
Μόνο μη τολμήσουν να απαγορέψουν το τσιγάρο - και ιδιαιτέρως τα πούρα - θα τους ξεσκίσουμε!

μετά τιμής
Dr Aparadektos
Megas sylektis plastikis sakoulas

Μια μέρα κάπου κάποτε

11η Φεβρουαρίου του σωτηρίου – λέμε τώρα – έτους 2007.

Σήμερα, πουρνό πουρνό, πριν αλέκτωρ λαλήσει να το φχαριστηθεί, η ΔΕΗ έκοψε το ρεύμα σε καμιά χιλιάδα φτωχούς, η Αθήνα πέθανε από κυκλοφοριακό έμφραγμα και ο sυνασπισμός απέκτησε καπετάνιο 35άρη. Κατά τα άλλα η υπόθεση μπήκε στο αρχείο.

Να θυμηθώ να μη ξεχάσω, μόλις υπάρξει ιδιωτική ΔΕΗ, να φύγω από την δημόσια. Να φύγουμε όλοι. Να αναγκαστούν οι δημόσιοι υπάλληλοι να γίνουν ιδιωτικοί να δουν τι εστί βερίκοκο
Μπάι δε γουέι, τι εστίβερίκοκο; Νομίζω φρούτο εαρινό χνουδάτο. Σωστά;
Οι συνδρομές σας επί του τεθέντος φιλοσοφικού ερωτήματος, ευπρόσδεκτες.

Μετά τιμής
Dr Aparadektos
Sexologos / Anarotitis.

Τι κάνει ο άνθρωπος .....

O Χαρίλαος!

Ξυπνάει το πρωί, ξίνει τ΄αρχίδια του και βλέπει τηλεόραση।
Ενημερώνεται από τον Αυτιά για τις συντάξεις και μετά αράζει και τον παίζει.

ΤΙ ΚΑΝΕΙ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΓΙΑ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΜΑΛΑΚΑΣ!
ΤΙΠΟΤΑ!

Αμάν με την Ιερή εκλογολογία। Αμήν!

Αλήθεια, πόσο μεγάλη διαφορά θα κάνει στην καθημερινότητά μας η εκλογή νέου «Αθηνών και πάσης Ελλάδος»;
Προφανώς καμία.
Τότε γιατί κόπτονται άπαντες με την ευλογημένη ιερή εκλογολογία;
Καλά τα κανάλια! Αυτοί έχουν το ιερό κέρδος από τις ευλογημένες διαφημίσεις. Αλλά και press-gr?
Του γιατρού είμαστε….. ή μάλλον, του παππά.