Παρασκευή, 4 Δεκεμβρίου 2009

Deja Vu ή Jamais Vu? Δεν ξέρω!

Πάει τρελάθηκα. Τα όνειρά μου χάσαν μια διάσταση και γίναν σκίτσα. Θα σας δείξω τι εννοώ μα επειδή στο σκίτσο δεν είμαι τόσο καλός, θα σας το περιγράψω (παρότι είναι γνωστό πως στις περιγραφικές ξυγγραφές είμαι ακόμα χειρότερος απ΄ ότι στο σκίτσο).

Ήταν ένας στενός μποτιλιαρισμένος δρόμος, γεμάτος αυτοκίνητα και μηχανάκια που περίμεναν ν΄ ανάψει το πράσινο. Κάτι σαν την Πανόρμου στη διασταύρωση με Κηφισίας. Στη μέση του δρόμου υπήρχε ένα στενό διάζωμα και σε κάθε του πλευρά στενά πεζοδρόμια πάνω στα οποία είχαν ζωγραφιστεί αυτοκίνητα, αφήνοντας ελάχιστο χώρο για τις εισόδους των πολυκατοικιών. Απ΄ τα αυτοκίνητα έβγαιναν σύννεφα καπνού και όλο το τοπίο ήταν γκρίζο. Φυσικά, σκίτσο καθώς ήταν το δισδιάστατο όνειρό μου, ο ονειρικός σκιτσογράφος το είχε γεμίσει με τα γνωστά συννεφάκια ήχου. Μπιπ Μπιπ οι οδηγοί, Βρουμ Βρουμ οι μηχανές, Ρε Μαλααααααάκα οι οδηγοί και Φουρ Φουρ ο τροχονόμος. Και εκεί που όλα ήταν καλά, ήσυχα και συνηθισμένα, κάποιο αόρατο χέρι άρχισε να ζωγραφίζει έναν άνθρωπο στο διάζωμα. Μόλις τέλειωσε με τα κουρέλια που τον έντυναν, του' βαλε στο χέρι και ένα ακορντεόν και το χρωμάτισε κόκκινο. Και ήταν το μόνο χρώμα στο γκρίζο τοπίο. Και σιγά σιγά γεννήθηκε ένα ακόμα συννεφάκι ήχου μέσα στο οποίο έπλεαν σκόρπιες νότες. Και τότε, σ΄ ένα απ΄ τα επίπεδα του σκίτσου μπαλκόνια, το αόρατο χέρι άρχισε να ζωγραφίζει με νευρικές κινήσεις μια ρόμπα. Μέσα στη ρόμπα τοποθέτησε μια γυναίκα με μπικουτί. Και λίγο πριν ξυπνήσω, .... στη ρόμπα φύτρωσε ένα χέρι που έδειχνε το κόκκινο ακορντεόν και απογειώθηκε ένα συννεφάκι που έγραφε, “Σκάσε ρε αλήτη! Αμάν πια με την κωλομουσική σου κάθε πρωί! Θέλω να κοιμηθώ ρεεεεε! Σεβάσου την ησυχία μας ρεεεεε!

5 σχόλια:

  1. ΤΗΝ ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΜΟΥ!

    ΑΠ' Ο.ΤΙ ΔΙΑΒΑΖΩ ΚΑΙ ΒΛΕΠΩ,

    ΤΩΡΑ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ.

    ΕΙΣΑΙ ΣΕ ΓΕΜΑΤΟ ΕΜΠΝΕΥΣΗ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΟ ΟΙΣΤΡΟ!

    ΣΥΝΕΧΙΣΕ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Εγώ προσπαθώ να επεμβαίνω στα όνειρα μου....
    θα σου προτεινα να κάνεις το ίδιο...
    Ονειρέψου παιδάκι μου... ηχομονωτικά μπικουτί..να απολαύσουμε την μουσικούλα...

    Τόσο απλά...

    :-))))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Τα μπικουτί φταίνε.Αμα τα φοράς πολλές ώρες σε πιάνει πονοκέφαλος και όλα σου φταίνε.
    αλλά.. επίσης κατάντια.
    και οι φωνές και τα μπικουτί.


    υγ.μου άρεσε πολύ το κόκκινο μες το γκρίζο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. @ταξιδευτής
    χεχεχε.. διάβασε τι γράφει η kleine και το ξανασυζητάμε...

    @ακανόνιστη
    εγώ δε θέλω να επέμβω στα όνειρά μου. τα αφήνω να αυτοσχεδιάζουν... αυτό πάντως με τα ηχομονωτικά μπικουτί πρέπει να το πατεντάρεις. μπορεί μια μέρα να βγάλεις πολύ χρήμα από μια τέτοια εφεύρεση!

    @kleine
    κυρία μου, υπόσχομαι το επόμενο ποστ (αύριο κιόλας) να ξεφύγει απ΄ τη μιζέρια

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΑ.

    ΑΝ ΚΙ ΕΚΕΙΝΗΣ, ΑΠ' ΟΤΙ ΦΑΙΝΕΤΑΙ, ΤΗΣ ΑΡΕΣΟΥΝ ΟΙ ΔΙΑΦΟΡΟΙ ΣΥΝΔΥΑΣΜΟΙ ΤΟΥ ΜΑΥΡΟΥ,

    ΤΗΣ ΑΡΕΣΕ ΚΑΙ Ο ΣΥΝΔΥΑΣΜΟΣ Ο ΔΙΚΟΣ ΣΟΥ,
    ΤΟΥ ΓΚΡΙΖΟΥ ΜΕ ΤΟ ΚΟΚΚΙΝΟ!

    ΣΥΜΦΩΝΩ, ΑΠΟΛΥΤΑ, ΜΑΖΙ ΤΗΣ!

    ΚΑΛΟ ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟ!

    ΚΙ ΕΝΑ ΗΡΕΜΟ... ΞΥΠΝΗΜΑ ΑΥΡΙΟ ΤΟ ΠΡΩΙ,
    ΧΩΡΙΣ... ΑΓΡΙΟΦΩΝΑΡΕΣ :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Χωρίς αιδώ, ρίχτο εδώ!
(... το σχόλιο, τί άλλο;)